3 diepzeedieren: hoe dieper, hoe bizarder

In de echte diepe oceanen op deze wereld leven dieren die er heel bizar uitzien, kunnen we ons vaak helemaal niet voorstellen. Hier beneden hebben we drie voorbeelden van diepzeedieren, die gelukkig toch ooit op film vastgelegd zijn.

Atolla-schijfkwal

De eerst is de “Atolla”-schijfkwal. Ondanks het feit dat rood in het dierenrijk wordt gezien als gevaar, heeft de kwal hiermee in de diepzee juist een schutkleur. De Atolla-schijfkwal lijkt een zeer aanwezige verschijning, maar is dat juist net niet in het donker van een diepe oceaan. Als Atolla door een octopus of inktvis wordt aangevallen, dan gooit hij alles om en gaat direct een pulserend blauw licht uitzenden. Tactiek is, dat hij hiermee hoopt dat een nog groter roofdier naar hem toe komt, om vervolgens zijn eigen aanvaller te verslinden. Soort van inbraakalarm, maar dan kilometers onder water. Ook in de diepzee is de belangrijkste overlevingsregel: wie niet sterk is, moet (heel) slim zijn. Hier beneden de video van een Atolla-kwal in actie:

 

Wetenschappers hebben dit getest met een reuzeninktvis, door hem te lokken met een nabootsing van het “inbraakalarm” van de Atolla:

Vampierinktvis

De tweede is de vampierinktvis. Eigenlijk is zijn latijnse naam “Vampyroteuthis infernalis”, dat staat voor “vampierinktvis uit de hel”. Vreemde naam, want hij is namelijk relatief vreedzaam. Hij heeft de grootte van een voetbal ongeveer, een vorm die hij 300 miljoen jaar geleden ook al had. Lust graag kleine garnaaltjes en kreeftachtigen, die hij vangt in zijn paraplu-achtig web, aan de onderkant van zijn lichaam. Ook houdt de vampierinktvis van “mariene sneeuw”, dit zijn schilfertjes van dode zeedieren, eitjes, slijmdraden en poep. Hij weet deze op te vangen met een draadachtige arm, die als het ware achter hem aan sleept.

Hier beneden een video van een zwemmende vampierinktvis, met gesproken woord van maritiem bioloog Henk-Jan Hoving:

Zeevarken

Als derde het echte lelijke eendje van het stel, het zeevarken. Evenals zijn aardse versie wroet hij heel graag in de bodem van de oceaan. Hij heeft echter geen ogen en zal nooit groter worden dan 15 centimeter. Zeevarkens doen aan voortplanting door hun sperma en eitjes buiten het lichaam los te laten, zo hopen ze dat deze in het oceaanwater met elkaar in aanraking zullen komen. Ze leven en grazen veel in grote “kuddes” bij elkaar, ook al om de kans op bevruchting van hun eitjes kansrijker te maken.

Hier beneden de laatste video, die van het zeevarken:

Ook interessant
Slinggrip: smartphone en tablets met één hand vasthouden